Prawidłowe rozwiązanie zadania polega na złożeniu skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. 

W ramach podstawy z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. należy zarzucić  naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. poprzez zaakceptowanie błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego przez organy obu instancji. Prawidłowa wykładnia art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego powinna bowiem doprowadzić organy obu instancji do wniosku, że ma on zastosowanie tylko w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego w sytuacji, gdy nie jest kwestionowana zgodność z prawem procesu budowlanego, w wyniku którego powstał obiekt budowlany.

W ramach podstawy z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. należy zarzucić naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) poprzez jego niezastosowanie i oddalenie skargi pomimo naruszenia przez organ II instancji przepisów postępowania, tj.

–  art. 28 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i odmówienie skarżącemu przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie,

– art. 61a § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i bezpodstawną odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego,

– art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, gdy zachodziły podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia organu I instancji.

Skarżony powinien wnieść o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie (art. 185 § 1 p.p.s.a.), ewentualnie na podstawie art. 188 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku i postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22.10.2025r.